Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/2511 E. 2026/3455 K.

MAHKEMESİ : ... Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2010/121 E., 2015/36 K.

İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2025 tarihli ek kararı davacı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sırasında, Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 73 parsel sayılı taşınmaz Eylül 1324 tarihli ve 20 numaralı tapu kaydına dayanılarak ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. 2. Tapulama tespitine Orman İdaresi tarafından itiraz edilmiş ve bu itirazın incelenmesi için tapulama tutanakları ile ekleri 26.01.1965 tarihinde Tapulama Mahkemesine gönderilmiş ise de Tapulama Mahkemesinin 26.02.1971 tarihli ve 1966/780-33 sayılı kararıyla, Orman İdaresinin itirazı hakkında karar verme yetkisinin tapulama komisyonuna ait olduğu belirtilerek dosyanın komisyona iadesine karar verilmiştir. Bunun üzerine tapulama komisyonunca 12.01.1978 tarihli ve 3 sayılı kararla, komisyon kararına ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 15 dönümlük bölümün tespit malikleri adına tespitine, geriye kalan ve (B) harfi ile gösterilen 75.300 m²lik bölümün ise 766 sayılı Tapulama Kanunu uyarınca orman niteliğinde olduğu gerekçesiyle tespit dışı bırakılmasına karar verilmiştir. Komisyon kararının taraflara tebliği üzerine, tespit maliklerinden yalnızca ... kızı ... tarafından 07.06.1979 tarihinde dava açılmıştır. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI VE KESİNLEŞME İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ...’ın davasının reddine, davacı Orman İdaresinin davasının ise kısmen kabulüne ve kısmen reddine, dava konusu 73 parsel sayılı taşınmazın 12.01.1978 tarihli komisyon kararına ekli 11.01.1978 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 15.000 m²lik kısmının tespit malikleri adına tapuya tesciline, (B) harfi ile gösterilen 75.300 m²lik kısmının ise ayrı parsel numarası verilerek orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş ve İlk Derece Mahkemesinin kararı davacı Orman İdaresinin temyizi üzerine 30.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir. IV. TAVZİH TALEBİ VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Davacı Orman İdaresi vekili tavzih dilekçesinde; 73 parsel sayılı taşınmazın 11.01.1978 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 15.000 m²lik kısmının tespit malikleri adına, (B) harfi ile gösterilen 75.300 m²lik kısmının ise orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline ilişkin hüküm kesinleşmiş ise de taşınmazın daha sonra Mahkeme kararıyla ifraz edilip 3402 sayılı Kanun’un 22/2-a maddesi uyarınca yenileme görerek 112 ada 4 parsel olarak farklı yüzölçümüyle tapuya tescil edildiğini, bu nedenle mevcut hükmün infazında tereddüt oluştuğunu ve kararın yeni ada parsel ile yüzölçümü dikkate alınarak tavzih edilmesini talep etmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin 22.10.2025 tarihli ek kararı ile "tavzih talebinin reddine" karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı Orman İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; infaz kabiliyeti bulunmayan hükmün uygulanabilir hale getirilmesine yönelik tavzih isteminin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek, ek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, hükmün tavzihine ilişkin koşulların mevcut olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3. maddesinin 2. fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin 2. fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 20.10.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı Orman İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.