Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2026/695 E. 2026/3454 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2006/256 E., 2009/361 K.

İlk Derece Mahkemesi 24.11.2025 tarihli ek kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; Balıkesir ili ... ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 881 parsel sayılı 276.300 m² yüzölçümlü ve 1977 yılında yapılan arazi kadastrosunda mera vasfıyla özel siciline kayıtlı taşınmazın bir bölümünün kesinleşen orman sınırları içerisinde kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI VE KESİNLEŞME İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, 12.05.2009 tarihli teknik krokide (A) harfiyle gösterilen 141.300 m²lik bölümün mera olarak sınırlandırmasının iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı davalılar Hazine vekili ve ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine 28.05.2025 tarihinde kesinleşmiştir. IV. TAVZİH TALEBİ VE SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ 1. Davacı ... İdaresi vekili tavzih dilekçesinde; Balıkesir Kadastro Müdürlüğünün 19.09.2025 tarihli yazısında, dava konusu eski 881 parsel hakkında 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi kapsamında kadastro güncelleme çalışmaları yapılarak taşınmazın 28 69... parsel numarası ve 276.746,80 m² yüzölçümü ile kesinleştiğini, ancak Mahkeme kararının eski parsele göre verilmiş olmasının ve güncelleme çalışmalarından sonra Müdürlüğe ulaşması nedeniyle kararın doğrudan infaz edilemediği, bu sebeple hükmün yeni parsele uygulanma biçimine ilişkin infazdaki tereddüdün giderilmesi amacıyla hükmün tavzih edilmesini talep etmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2025 tarihli ek kararı ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; infaz kabiliyeti bulunmayan hükmün uygulanabilir hale getirilmesine yönelik tavzih isteminin kabulü gerekirken, yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, İlk Derece Mahkemesi kararının tavzih edilmesine ilişkin koşulların olup olmadığına ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428. maddesi ile 439. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen 24.11.2025 tarihli ek karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun olan İlk Derece Mahkemesinin 24.11.2025 ek kararının ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 13.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.