Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2025/31 E. 2026/1290 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/973 E., 2024/1139 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2019/339 E., 2020/351 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Dava dilekçesinde; davacı ... ve arkadaşlarının öncelikle ..'de kurulu .. Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti, ilk talep kabul edilmez ise vakıf evladı olduklarının tespiti talep edilmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Vakfın 5. Şevval 1299 tarihli vakıf senedi incelendiğinde, 1. sayfasında vakfın banisinin vakfettiği gayrimenkulleri sıraladığı, sayfanın sonralarında elde edilen galleden önce hayır işleri yapılmasını istediği, galleden artan para olması halinde bunu kendisi sağ olduğu sürece kendisinin alacağı, öldüğünde ise, eşit olarak kızları .., ... ve ..nin alacağını, kendisi sağ olduğu sürece mütevellinin kendisi olacağı, öldükten sonra ise, büyük evladın mütevelli olacağı, davacıların kardeş olduğu, annelerinin .. olduğu, annelerinin kardeşi yani davacıların dayısının .. olduğu, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşen Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.1992 tarihli ve 1991/537 Esas, 1992/915 Karar sayılı kararı ile davacıların dayısının Mahkeme ilamı ile galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği, böylelikle davacıların daha önceden kesinleşmiş Mahkeme kararı ile evlat olduğuna karar verilen dayısı ile kan bağı ilişkisi içinde oldukları gerekçesi ile davanın kabulüne, davacıların.. Vakfının galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vakfın şu anki mütevellisi olan ... ile davacıların annesi .. ile anne-baba bir kardeş oldukları ve Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.1992 tarihli ve 1991/537 Esas, 1992/537 Karar sayılı kararıyla davalı vakfın galle fazlasına müstahak evlatları olduğuna karar verildiği, Mahkeme kararının derecattan geçerek kesinleştiği, bu hali ile galle fazlasına hak kazanmak için ilk şart olan soybağının dosya arasındaki nüfus kayıtları ile ispat edildiği; vakfiyelerde galle fazlası için öngörülen şartların davacılar yönünden gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasının gerektiği, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere vakıf senedinin 2. saifesinin Tevliyet/Galle Fazlası Başlığında "Batn-ı evvel mevcut iken batn-ı sani hisse almaya" denilmek suretiyle, vakıf senedinde batın şartı olduğu, önceki batın sağ iken sonraki batının galle fazlası alamayacağı, davacıların anneleri .. 2008 yılında ölmüşse de, öz dayıları olan vakıf mütevellisi ...'nun hayatta olduğu ve davacılara göre önceki kuşaktan (batnı evvel) olduğundan, davacıların vakfın evladı olduğu ancak vakıf senedindeki batın şartına bağlı olarak galle fazlası alamayacakları açık olduğundan, davacıların galle fazlasına müstahak vakfın evlatları olduklarının tespitine ilişkin talebinin kabulünün isabetli olmadığı, dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğuna karar verilmesini, galle fazlasına müstahak olamayacaklarına kanaat varılması halinde vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi yönünde terditli talebi bulunduğundan, batın şartı ve üst batında yaşayan kişi bulunması nedenleriyle galle fazlasına müstahak olmadığından bu yöndeki talebinin reddi gerekse de, terditli talepleri doğrultusunda dosya içerisinde bilgi ve belgeler ile nüfus kayıtlarından davacıların vakıf mütevellisi ile soybağının ispat olunması nedeniyle vakıf evladı olduğuna yönelik taleplerinin yerinde olduğu gerekçesi ile davacıların davasının kabulüne karar verilmesi gerektiği, ancak Mahkemece yanılgıyla galleye müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru görülmeyerek davalı ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, dosya üzerinde yapılan inceleme ile yeniden hüküm kurularak davacıların galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespitine ilişkin asıl taleplerinin ayrı ayrı reddine; davacıların vakıf evladı olduklarının tespitine ilişkin terditli feri taleplerinin kabulü ile davacıların ... Vakfının ayrı ayrı vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; iddianın gerçekliğinin çok iyi araştırılması gerektiğini, bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, davacıların vakfeden ile olan soybağını ve vakfiye şartlarına göre galle fazlasından faydalanmaya ehil olduklarına dair şartlara sahip olup olmadıklarını açıklamaktan uzak olduğunu, sunulan ve resen dikkate alınacak sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, vakfın gelir fazlasından faydalanma amacına yönelik galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespiti, işbu talep kabul edilmez ise vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 77/2. maddesi (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğü'nden harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğü"ne iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.