Yargıtay · 8. Hukuk Dairesi

Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 2022/7601 E. 2024/7524 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/7601
Karar No
2024/7524
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1514 E., 2022/965 K. KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2022/74 E., 2022/140 K.

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen görevsizlik kararı davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesinin reddine karar verildikten sonra dosya İlk Derece Mahkemesince görevli Mahkemeye gönderilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince gönderme kararı sonrası dosya görevli Mahkemeye gönderilmiş, görevli Mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kaldırma kararı sonrası görevli mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili Kadastro Mahkemesine verdiği dava dilekçesinde özetle; Antalya ili ... ilçesi ... Mahallesi sınırları içerisinde kadastro çalışması yapıldığını, tapu kayıtlarının incelenmesinde 8187 ada 17 nolu parsel sayılı taşınmazın orman vasfı ile tescilli olduğunun anlaşıldığını, yapılan çalışmalarda bu parselin Hazine adına orman sayılmayan alanda kaldığını ve 1985 yılından beri davalı kullanımında olarak tespit yapıldığını, idarece kurulan komisyonca hazırlanmış 09.02.2018 tarihli inceleme raporuna göre taşınmazın orman olarak belirlendiğini ileri sürerek dava konusu taşınmazın kullanıcı tespitinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Kadastro Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda, davacının kullanım kadastosu tespitine ilişkin davasının reddine, dava konusu 8187 ada 56 parselin tespit gibi tesciline; davacının mülkiyete yönelik talebi yönünden mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde dosyanın Antalya Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, hükmün kesinlik sınırı altında kaldığı gerekçesi ile istinaf dilekçesinin reddine kesin olarak karar verilmiş, dosya bu karardan sonra Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda taşınmazın orman sınırları dışında kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince Kadastro Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile başvurunun kabulüne, dosyanın Kadastro Mahkemesine aktarılması için kararın kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen dosyanın gönderme kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın orman sahası içinde kaldığı bu sebeple 5831 Sayılı Tapu Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (5831 Sayılı Kanun) Ek 4 üncü madde kapsamında yapılan kullanım kadastro çalışmalarının dayanaksız ve yok hükmünde olduğu, dava konusu taşınmaz hakkında orman olarak tescil edildiğine ilişkin Mahkeme kararının bulunduğu, Orman İdaresinin talebi tespitin iptaline ilişkin olduğundan tescil hükmü kurulması yoluna gidilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın 6292 Sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi ile Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'a (6292 Sayılı Kanun) eklenen Geçici 5 inci maddesi kapsamında, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu (3402 Sayılı Kanun) 5831 sayılı Kanun'un 8/1 inci maddesiyle eklenen ek madde 4 uyarınca düzenlenen kadastro tutanağının iptaline karar verilmiştir. Hükmün davacı vekili ve davalı ... vekili istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; taşınmazın 1942 yılında yapılan orman tahdidinde tahdit içinde kaldığı, 21.10.1977 tarihinde kesinleşen orman tahdidinin aplikasyonu ve 2 nci madde çalışmalarında orman sayılmayan makilik olarak orman sınırları dışına çıkarılan yerde kaldığı, ancak bu çalışmadan sonra görülen ve 22.05.1984 tarihinde kesinleşen Mahkeme kararı ile hükmen orman olarak belirlendiği, bu Mahkeme kararından önceki çalışmaya dayalı olarak taşınmazın orman sınırı dışına çıkarıldığı kabul edilmek suretiyle kullanım kadastrosuna tabi tutulmasının hukuka uygun olmadığı belirtilerek İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Dava, 3402 sayılı Kanun'un Ek 4 üncü maddesi gereğince yapılan kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usûl ve kanuna uygun olup davacı vekili ve davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, E. 2022/7601, K. 2024/7524, T. 16.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-hukuk-dairesi-2022-7601-e-2024-7524-k-5b3990e2939d