Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/4772 E. 2026/10990 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2026/4772
Karar No
2026/10990
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/226 Esas, 2026/245 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 29. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2025 tarihli ve 2025/438 Esas, 2025/476 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 62, 53. ve 63. maddeleri uyarınca 12... ay hapis cezası, 125.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 30.01.2026 tarihli ve 2026/224 Esas, 2026/245 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın uyuşturucu madde sattığına dair somut delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, etkin pişmanlık hükümleri uyarınca indirim uygulanması gerektiğine, maddenin kişisel kullanım sınırında bulunduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; olay günü durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinde, satışa hazır paketler halinde kokain bulunduğu olayda, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak; ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin 17.10.2025 tarihli, 2024/415 Esas, 2025/205 Karar sayılı kararı ile bozma nedeni yapılan sebeplerden birinin sanığın savunma hakkının kısıtlanması olduğu ve bu hususun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1-h ve 280/1-e maddeleri kapsamında kesin hukuka aykırılık nedeni olması itibarı ile istinaf mahkemesince bozma kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamakla, tebliğnamenin bu husustaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığı, sanığın üzerinde bulunan madde miktarının kişisel kullanım sınırının altında olduğu, sanık hakkında ihbar, istihbarı bilgi, telefonda atılı suçu işlediğini destekler nitelikte delil bulunmadığı, eksik soruşturma ile delillendirmenin yapılmadığı anlaşılmakla, sabit olan eyleminin "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 188/3. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 30.01.2026 tarihli ve 2026/224 Esas, 2026/245 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliği ile BOZULMASINA, Sanığın tutuklulukta geçirdiği süre ve bozma kararının gerekçesine göre sanığın dava konusu uyuşturucu madde ticareti suçundan TAHLİYESİNE, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse derhal salıverilmesi için ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 29. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2026/4772, K. 2026/10990, T. 05.10.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2026-4772-e-2026-10990-k-7dfa7e807948