Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6844 E. 2026/5750 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1611 Esas, 2025/1914 Karar SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.02.2025 tarihli ve 2024/272 Esas ve 2025/66 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis ve 37.500,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. Hükme karşı sanık müdafii tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/1611 Esas, 2025/1914 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun incelenmesinde; ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. Ancak; bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün 9 nolu paragrafında sonra gelmek üzere "ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra Denetimli Serbestlik Tedbiri Uygulanmasına,'' ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı yönünde bilgiler edinilen sanığın takibe alındığı, aracında kullanıcı tanık Y.G.'a ecstasy diye tabir edilen hapları 1.600,00 TL karşılığında sattığı, ayrıca aracında ve evinde yapılan aramada çok sayıda uyuşturucu hap ve amfetamin, MDMA ve THC ihtiva eden uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, fiziki takip tutanaklarına, arama ve elkoyma tutanaklarına, kullanıcı tanık Y.G'ın beyanlarına göre eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmıştır. Sanığın müdafii eşliğindeki savunmalarında ele geçirilen maddeleri satmak amacıyla bulundurduğu yönündeki kabulü, fiziki takip ve olay tutanağı ile uyumlu olan tanık beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin miktarı ve çeşitlilik göstermesi, soruşturmanın sanığın uyuşturucu madde satışı yaptığına dair bilgi edinilmesi ile başlaması hususları birlikte dikkate alındığında sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır. Uyuşturucu maddelerin ele geçirilmesinden sonra sanığın suçu ikrar etmesinin maddi gerçeğin ortaya çıkmasına bir katkısı bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması hukuka uygun olup sanık müdafinin bu husustaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Suçun işleniş biçimi, uyuşturucu maddenin miktarı ve sanığın kastının yoğunluğu birlikte dikkate alındığında 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.04.2025 tarihli ve 2025/1611 Esas, 2025/1914 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde karar verildi.