Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/13789 E. 2026/9157 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2025/13789
Karar No
2026/9157
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1717 E., 2025/1571 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2025 tarihli ve 2024/249 Esas, 2025/404 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62, 52/2, 52/4 ve 53. maddeleri uyarınca 13... ay 7 gün hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.09.2025 tarihli ve 2025/1717 Esas, 2025/1571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri Suçun unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ele geçen maddenin kullanım sınırları içerisinde olduğuna, sanığın uyuşturucu madde bağımlısı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın diğer sanık ... ile aralarında husumet bulunmadığına, ... ve ...'a ait hesap hareketlerinin olağan dışı olduğuna, diğer sanıklar ... ve ... hakkında soruşturma ve kovuşturmanın genişletilmesi gerektiğine, sanığın üst segment bir otomobil sahibi olmak için yeterli ekonomik gücünün bulunmadığına, araç kaporası açıklaması ile gönderilen paranın yakalama gününün öncesindeki gece yarısında gönderildiğine, bu nedenle bu bedelin araç kaporasına ilişkin olmayıp suça konu uyuşturucunun bedeli olması nedeniyle sanık tarafından gönderildiğine, arama ve el koyma işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, savcılık talimatı olmaksızın kolluk görevlilerinin hareket ettiğine ve kabul anlamına gelmemekle beraber telefon mesaj kayıtlarının tek başına delil olarak kullanılamayacağına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde sanığın üzerinde ele geçirilen uyuşturucunun atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği ve Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri uyarınca yapılan aramanın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; ele geçirilen uyuşturucunun niteliği ve miktarı itibarıyla kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olması, sanığın telefonunda 5271 sayılı Kanun'un 134. maddesi uyarınca yapılan inceleme sonucu hazırlanan bilirkişi raporu içeriği, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.09.2025 tarihli ve 2025/1717 Esas, 2025/1571 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2025/13789, K. 2026/9157, T. 25.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2025-13789-e-2026-9157-k-ec71eb1e0269