Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2026/5722 E. 2026/9158 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2026/223 E., 2026/149 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı ... 25. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2025 tarihli ve 2025/221 Esas, 2025/414 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 52/2, 52/4, 53... . maddeleri uyarınca 15... ay hapis ve 225.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.01.2026 tarihli ve 2026/223 Esas, 2026/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri Somut olayda verilen mahkumiyetin gerek ilk derece gerek Bölge Adliye Mahkemesi kararında yer yer kurulan "durduruldu–yol kontrolü/önleme yoklaması" anlatımıyla örtüşmediğine, sanığın olay tarihinde "rutin yol kontrolünde" durdurulmadığına, kolluğun herhangi bir delil olmaksızın sanık tarafından işletilen dükkana girerek "burası kimin, işleten kim" sorusuyla hedefli bir müdahaleyi başlatarak sanığı iş yeri dışına çıkararak üst araması ve aracında aramalar yaptığına ve devamında da işyerinde arama yapıldığına, müdahalenin başlangıç noktasının sanığa ait dükkân olduğuna ve fiilen adli arama rejimine geçirildiğine, dosya kapsamında iş yeri içine girilerek başlayan hedefli müdahale varken, bunu "durdurma" gibi göstermenin adli arama güvencelerini görünmez kılmak olacağına, bu nedenle elde edilen bulguların hukuka aykırı delil niteliği taşıdığına, PVSK 4/A dayanağının doğru olabilmesi için de olayın gerçekten bir "durdurma/önleme yoklaması" olarak başlamasının gerekeceğine ancak somut olayda soruşturmanın başlangıcının iş yerine girilerek "işleten kim" şeklinde sorulması olduğuna, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi’nin PVSK 4/A eksenindeki ret gerekçesinin dosyanın maddi gerçekliğiyle uyumlu olmadığına, sanığın üst aramasının kendi rızasıyla da olsa yapılamayacağına bu nedenle rızasıyla teslim söyleminin usulsüz aramayı hukuka uygun hale getiremeyeceğine, atılı suç yönünden yeterli delil bulunmadığına, tanık anlatımlarının da ticaret iddiasını doğrulamak bir yana mevcut şüpheyi sanık lehine büyüttüğüne, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında teşdiden ceza verilme gerekçesinin açıklanmadığına, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmama gerekçesinin somutlaştırılmadığına ve sanık hakkında koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeksizin sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde sanığın üzerinde, aracında ve iş yerinde yapılan arama sonucu ele geçirilen uyuşturucuların sanık tarafından atılı suç kapsamında bulundurulduğu iddiasına ilişkin olarak; Gerekçeli kararların başlık kısımlarında, suç tarihinin, "17.01.2025" yerine, "18.01.2025" şeklinde gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddî hata olduğu değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın üzerinde ve Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emri uyarınca aracında ve iş yerinde yapılan arama sonucu bulunan uyuşturucuların usul ve kanuna uygun olarak ele geçirildiği, yazılı gerekçe ve suça konu uyuşturucunun miktarı uyarınca sanık hakkında belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ile sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna uygun olduğu ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla; sanığın üzerinde, iş yerinde ve aracında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin niteliği, çeşitliliği, miktarı itibariyle kişisel kullanım sınırlarının üzerinde olması, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 19.01.2026 tarihli ve 2026/223 Esas, 2026/149 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2026 tarihinde karar verildi.