Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/23557 E. 2026/4616 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/301 E., 2024/302/K. SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/416 Esas, 2022/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/5 ve 53, 62, 58/6-7. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/301 Esas, 2024/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 303/1-c maddesi kapsamında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar vererek düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi, Sanığın, mağdurun ikametten ayrılmak istemesine rağmen bacağından ve kolundan tutarak mağdurun evden ayrılmasına izin vermeyerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine ve cezalandırılması talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde satış danışmanı olan mağdurenin sanığın evine gittiği, burada sanığın mağdureye yönelik cinsel amaçlı olarak evden ayrılmasına izin vermemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Olay tarihinde satış danışmanı olarak çalışan mağdurenin dergi satışı için sanığın ikametinin kapısını çaldığı ve sanığın daveti üzerine ikamete girdiği, sanığın mağdureye cinsel birliktelik teklif etmesi üzerine, evden ayrılmak isteyen mağdurenin kolundan ve bacağından tutmak suretiyle çıkışını engellediği somut olayda; sanığın eyleminin cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, bununla birlikte sanığın mağdureyi kendi iradesi ile bıraktığının anlaşılması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/301 Esas, 2024/302 Karar sayılı kararının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.