Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30215 E. 2026/5625 K. – Kamu Kurum Ve

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/67 E., 2016/28 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar müdafinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı temyiz istemini içeren dilekçesinin, yasal süresinden sonra verildiği belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyizi yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Sanıklar Müdafinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde: Sanıklar müdafi tarafından yüzüne karşı 28.01.2016 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümlere Yönelik Katılan Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde: Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Sanıkların üzerlerine atılı kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile sanıklar hakkında beraat kararları verilirken, hüküm fıkrasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasında yer alan "ayrı ayrı BERAATLERİNE" ibaresinden önce gelmek üzere, "5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca" bölümünün eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.