Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/4915 E. 2026/3564 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/4915
Karar No
2026/3564
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1712 E., 2023/1806 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi bozma ilamı üzerine kurulan hükmolunan hapis cezasının beş yıldan fazla olup kazanılmış hak nedeniyle 4 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmiş olması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İlgisi nedeniyle Dairemizin 2023/3799 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede ;

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/192 Esas, 2023/222 Karar sayılı kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 12/2; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 52, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl 4 ay hapis cezası ve 833 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe istinaf bulunmadığından kazanılmış hakkı gözetilerek sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 12.09.2023 tarihli ve 2023/1712 Esas, 2023/1806 Karar sayılı karar ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun unsurlarının oluşmadığına, delil yetersizliğine, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ve diğer nedenlere ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, 31.03.2020 tarihinde, Dairemizin 2023/3799 Esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan ... yine aynı dosya sanığı ... ... 4 adet ruhsatsız tabanca istediği, ... sanık ... ile irtibata geçmesi üzerine, sanık ...'nın suça konu tabancaları temin edip bahsi geçen ... oğlu olan ve yine Dairemizin 2023/3799 Esas sayılı dosyası sanığı ...teslim ettiği, bu suretle ... ... ile birlikte atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12/2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddeleri uyarınca belirlenen cezanın 6 yıl 8 ay hapis cezası yerine 6 yıl 4 ay olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemeleri gerekçeli karar başlıklarındaki suç tarihinin 31.03.2020 yerine 24.01.2020 olarak gösterilmesi, 2. İlk Derece Mahkemesince temel ceza belirlenirken, adli para cezasının tayin olunan temel gün üzerinden bireyselleştirmeye yönelik artırım ve indirimler yapılarak, sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanması gerekirken hesaplama yapılmadan 833 gün adli para cezası olarak bırakılması, 3. Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle, "5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine" şeklinde karar verilmesi gerektiği gözetilmede, kazanılmış hakka ilişkin uygulama maddesinin gösterilmemesi ve sanığın neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 8.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 4. 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci

fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanık hakkında "Cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmamasına" karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ise de bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 12.09.2023 tarihli ve 2023/1712 Esas, 2023/1806 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemeleri gerekçeli karar başlıklarındaki suç tarihlerinin çıkarılarak yerlerine 31.03.2020 yazılması, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 2 numaralı bendinden sonra gelmek üzere" 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün 5 no.lu bendinde yer alan " ve neticeten SANIĞIN 4 YIL 2 AY HAPİS VE 8.320,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, ibaresinin çıkarılarak yerine ''Bozma öncesi aleyhe istinaf bulunmadığı gözetilerek, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak hükümleri gereği, sanığa hükmedilen cezanın 4 yıl 2 ay hapis cezası 8320 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/4915, K. 2026/3564, T. 11.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-4915-e-2026-3564-k-4ff43b5ab607