Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/5888 E. 2026/8442 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2002 E., 2023/2181 K. SUÇLAR : Fuhuş, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının kesin nitelikte olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin anılan suç yönünden verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığı belirlenmiştir. Fuhuş suçundan verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; 5237 sayılı Kanun'un 80/3. maddesindeki “on sekiz yaşını doldurmamış olanların birinci fıkrada belirtilen maksatlarla tedarik edilmeleri, kaçırılmaları, bir yerden diğer bir yere götürülmeleri veya sevk edilmeleri veya barındırılmaları hâllerinde suça ait araç fiillerden hiçbirine başvurulmuş olmasa da faile birinci fıkrada belirtilen cezalar verileceği” yönündeki düzenleme karşısında sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik eylemleri nedeniyle dava zamanaşımı süresi içerisinde mahkemesince insan ticareti suçundan suç duyurusunda bulunulabileceği değerlendirilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanıklar hakkında bozma üzerine fuhuş suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun 'un 227/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, itibar edilemeyeceğine, ... ile sanığın araç alım satımından kaynaklı husumeti olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; mağdurun şikayetçi olmadığına, mağdurun evinde 1 gün kalıp gittiğine, mağdura yönelik bir eylem bulunmadığına ilişkindir. 4. Katılan vekilinin temyiz istemi; sanıklar hakkında verilen cezanın alt sınırdan belirlenmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığına, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir III. GEREKÇE Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden Sanıkların savunmaları, mağdur anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyetine; Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerinde öngörülen suçtan doğrudan zarar görme şartı katılan kurum için söz konusu olmadığından, vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanıklar müdafileri, katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiş. Sanıklara yükletilen fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanıklar hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2021 tarihli ilamı ile sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 227/1. maddesi uyarınca fuhuş suçundan " 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası" ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu kararın yalnızca sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin 28.02.2023 tarihli ilamı ile aleyhe bozulduğu, bozma sonrası kurulan hükümde "cezayı aleyhe değiştirme" yasağına aykırı olarak sanıklar hakkında " 4 yıl 2 ay hapis cezası ve 100 TL adli para cezasına" hükmedilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesine aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR A. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5237 sayılı Kanun'un 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin anılan suç yönünden verilen hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşıldığından; ayrıca 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesinde yer verilen “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Fuhuş Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkralarının 6. paragrafından sonra gelmek üzere “5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağı nedeniyle hükmolunan hapis cezasının 3 yıl 4 ay hapis cezası ve 80 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.