Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/21 E. 2026/4406 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/21
Karar No
2026/4406
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1060 E., 2020/2041 K. SUÇ : 4708 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf isteminin esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2018 tarihli ve 2018/68 E., 2018/663 K. sayılı kararı ile sanığın, 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, neticeten hapisten çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/1060 E., 2020/2041 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf isteminin, mahkûmiyet kararı beraat şeklinde düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz istemi, beraat kararının hatalı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, suç sabit olmadığından atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2020/1060 E., 2020/2041 K. sayılı kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/21, K. 2026/4406, T. 13.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-21-e-2026-4406-k-a4d82fb22326