Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3968 E. 2024/296 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1216 E., 2023/1168 K. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.05.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, hakkı olmayan yere tecavüz suçunun gerçekleşmesinin üç ayrı seçimlik hareketle oluşabileceğine, hak sahibinin taşınmazdan yararlanmasını engellemek hareketinin irdelenmesi gerektiğine, katılanın evine yerleşerek bir hakka dayanmadan malikmiş gibi işgal eden sanığın cezalandırılması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın ...'e ait olan ve aynı zamanda katılan ...'ın kiracı olduğu eve katılanların rızaları ile girdikten sonra katılanların artık rızalarının olmadığını beyan ettikleri tarihten şikayet tarihine kadar evden çıkmayarak konut dokunulmazlığının ihlali ve aralarında bir hukuki anlaşma olmadan katılanlara ait taşınmazı işgal ederek hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, katılan ...'in mülkiyetinde olan ve aynı zamanda katılan ...'ın kiracı olduğu eve katılanların rızaları ile girdiği, bir süre kaldıktan sonra katılan ...'ün, artık sanığın evde kalması yönünde rızasının olmadığını beyan ettiği, bu beyana rağmen sanığın katılan ...'e ait olan taşınmazdan çıkmadığı, aralarında bir hukuki anlaşma olmadan katılan ...'e ait taşınmazı işgal ettiği anlaşılmakla sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın katılan ...'e ait olup ... tarafından kiralanan eve tarafların rızaları ile geçici süre konaklamak için girdiği ancak kiracı Remzi'nin evden ayrılmasından sonra katılan ...'ün isteğine uygun olmayarak evde kalmaya devam ettiği somut olayda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü özel hukuk hükümlerine tabi hukuki ihtilaf teşkil etmesi nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın katılan ...'nin kiracı olarak ikamet ettiği katılan ...'nin maliki olduğu suça konu taşınmaza her iki katılanın da rızası ile geçici olarak konaklamak üzere yerleştiği, katılan ...'ın sanığın hareketlerinden rahatsız olması üzerine suça konu taşınmazı kendi isteğiyle terkettiği anlaşıldığından, suçun unsurları itibari ile oluşmaması nedeni ile sonucu itibari ile bölge adliye mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.