Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/4783 E. 2023/9143 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1160 E., 2021/1411 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddi kararı, sanık ... hakkında düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması Sanık ... hakkında, Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı ön incelemede tespit edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1-Boğazlıyan Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2018 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddenin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır. 2-Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. 3-Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun sanık ... bakımından 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, sanık ... bakımından 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a, 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine, sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddenin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz istemi kararın hukuka aykırı olduğuna, 2013 yılında memleketine geldiğinde taşınmazının sanıklar tarafından herhangi izni veya sözleşmesi bulunmadığı halde ekildiğini gördüğüne, iyi niyetli olarak sözlü olarak sanıkları uyarıp ekmemelerini söylediğine, ancak sanıkların rızası dışında kullanmaya devam ettiklerine, kollukla birlikte teknik bilirkişilerin suça konu taşınmazı sanıkların ektiklerinin tespit edildiğine, maddi olarak kayba uğradığına kayıplarının karşılanmadığına, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanıkların katılana ait Abdilli köyünde bulunan taşınmazını işgal ettikleri iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanıkların savunmaları ile uyumlu nitelikte olan tanık beyanlarına ve keşif mahalli başında dinlenen mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilerek katılanın açık rızası ile sanığın katılanın arazisini kullandığı, bırakmasını istediğinde de bırakarak tekrar müdahale etmediği, katılan her ne kadar sanıkların 10 yıldır arazisini kullandığını ve 80.000 TL zararının olduğunu belirtse de bu beyanlarının iddiadan öteye geçmediği, suçun kasten işlenebilen suçlardan olduğu, suçun manevi unsuru olan kastın gerçekleşebilmesi için bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerine müdahalede bulunulmasının gerektiği, sanıkların katılanın açık rızası dahilinde hareket ettikleri ve suç işleme kastlarının olmadığı anlaşıldığından ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 1.Sanık ... hakkında verilen kararın istinaf incelemesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmediğinden katılan ve Cumhuriyet savcısının istinaf itirazları yerinde görülmemiş olmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin ilk cümlesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, 2.Sanık ... hakkında verilen kararın istinaf incelemesinde; Her ne kadar sanık ... hakkında açılan davada beraat kararı verilmiş ise de, sanığın kovuşturma evresinde 07.07.2020 tarihinde ölmüş olduğu mahkemece de kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddenin birinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delaletiyle 303/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte yanılgı olduğundan, sanık ... hakkındaki ilk derece mahkemesinin beraat hükmü kaldırılarak, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddenin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddenin sekizinci fıkrası gereğince düşürülmesine hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Sanık ...'ın kovuşturma evresinde 07.07.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen düşme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR 1.Sanık ... hakkında, Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2021 tarihli kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu için öngörülen cezanın türü ve miktarı dikkate alınarak sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddenin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararının ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılanın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanık ... hakkında gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.11.2021 tarihli kararında katılan öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Boğazlıyan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.