Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/19093 E. 2026/3869 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/19093
Karar No
2026/3869
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/145 E., 2023/140 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin Mahkemece tartışılmaması, kamu zararının giderilmemiş olması nedeniyle bozma sebebi yapılmamıştır. Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Hükme esas alınan ve temel cezalandırma maddesi olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesinde düzenlenen hürriyeti bağlayıcı ceza yanındaki adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesine göre alt sınırı 5 gün olduğu halde 3 gün adli para cezasından başlamak ve takip eden diğer fıkralarda buna göre gerekli artırım ve indirimler tatbik edilmek suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi, 2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşulları getirilmiş olmakla, ertelemeye engel adli sicil kaydı bulunmayan, verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereği takdiri indirim yapılan ve lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/19093, K. 2026/3869, T. 02.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-19093-e-2026-3869-k-31b78f947256