Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/9142 E. 2026/5205 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/135 E., 2021/94 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde Sanık ...'ın kullandığı araçla uygulama noktasında yapılan "dur" ihtarına uymayarak kaçtığı, takip üzerine durdurulduğunda ise yapılan aramada aracın bagajında 4851 paket kaçak sigara ele geçen olayda; mahkemece sanığın beraatine karar verilmişse de sanık ...'ın kullandığı aracın, dur ihtarına uymayarak olay yerinden kaçması, sanığın aşamalardaki araçta sigara olduğunu diğer sanık ...'ın beyanı üzerine öğrendiğine ilişkin savunması ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde müsnet suçtan sanık ...'ın mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Yapılan Temyiz İncelemesinde Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanık hakkında gerekçeli kararın hüküm kısmında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. ve 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilerek sanığın neticeten 1 yıl 6 ay hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı halde, kararın gerekçe metninde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanarak sanığın neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 2 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılması ile hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilerek gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulması,

2.Suç tarihinde yürürlükte olan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesinin "Yedinci fıkrası hariç, 3'üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir. Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında da etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği cihetle, soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanık hakkında, Mahkemece suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödediği takdirde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olacağının bildirilmesi gerekirken, 1/3 oranında indirim yapılacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı gözetilerek, sanık hakkında ödeme yapmadığından bahisle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

3.Sanık ... hakkında hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

4.Suç konusu kaçak sigaranın tamamı hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yalnızca adlî emanetin 2014/12 sırasında kayıtlı numune sigaraların müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.