Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/13834 E. 2026/5494 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/13834
Karar No
2026/5494
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/966 E. 2022/414 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında bulunmadığı anlaşıldığında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 5/2. maddesi kapsamında etkin pişmanlıktan yararlanması mümkün olmadığı gözetilerek, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık ...'e ait adli sicil kaydındaki ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.02.2009 tarihli ve 2005/309 Esas, 2009/60 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 491/3 maddesi uyarınca verilen para cezasının, mülga 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verildiği, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, 765 sayılı Kanun döneminde verilen ertelenmiş adli para cezasına konu ilamın, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2.İsnat edilen suçu iştirak halinde işledikleri sabit olan sanıkların mahkumiyetine karar verildiğine göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 326/2. maddesi gereği vekalet ücretinin sanıklara eşit olarak yükletilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanık ...'in temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın çıkartılması ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinde yer alan "...sanıktan..." ibaresi çıkartılarak yerine "...sanıklardan eşit..." ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/13834, K. 2026/5494, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-13834-e-2026-5494-k-800dcab43dc7