Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/3096 E. 2026/7342 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3096
Karar No
2026/7342
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3016 E., 2019/1773 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 1. Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan, suça konu Adli Emanetin 2019/34 31... /2708 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddeler ile şahit nümune ve bulguların 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi yerine, TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, 2. İlk derece mahkemesi hükmünde TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ihtarıyla birlikte, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin de ihtara eklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Mahkûmiyetlerine karar verilen sanıkların yargılama giderlerinden ne şekilde sorumlu olduklarının kararda belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 324/2 ve 326/2. maddelerine aykırı davranılması, 4. Sanık hakkında; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ve 15.04.2020 tarihli 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı yasayla TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek, TCK'nın 53. maddesinin 1,2,3. fıkralarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin kısmında ''... TCK'nın 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine,'' ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine"; adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında “...ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına”; yargılama giderlerine ilişkin kısmında "...207,00 TL yargılama giderinden 5271 sayılı CMK'nın 324/2 ve 326/2. maddeleri uyarınca eşit olarak sorumlu tutulmalarına"; hak yoksunluklarına ilişkin kısmında da "...Sanık hakkında; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar ve 15.04.2020 tarihli 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı yasayla TCK'nın 53. maddesinde yapılan değişiklik gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1,2,3. fıkralarının uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2022/3096, K. 2026/7342, T. 20.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2022-3096-e-2026-7342-k-fffa76af1db2