Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/9320 E. 2026/11119 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/820 E., 2024/1647 K. SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan ve düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca duruşma talebinin reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün düzeltilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçların sübut bulmadığına, lehine olan kanun maddelerinin uygulanmadığına, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle kurulan hükümlerin belirtilen ve re'sen dikkate alınacak sebeplerle bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE 1. Kurulan hükme ilişkin olarak sanığın savunması, görevli ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamı karşısında temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüştür. 2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış, kararda, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının, infazında duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesi gereği, mahkumiyet kararının hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin kısmına “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 49 Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.