Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/4034 E. 2026/4723 K. – Taksirle Yaralam

Konu: Taksirle Yaralama

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4034
Karar No
2026/4723
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Yaralama

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2720 E., 2024/923 K. SUÇ : Taksirle yaralama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kurulan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince 10.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmedilen adlî para cezasının 10 eşit taksitler halinde ödenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmasına, vesaire ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, kusura, illiyet bağına, suçun unsurlarının oluşmadığına, vekâlet ücretine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin taşeron firması olan şirketin ilçe yetkilisi ve işveren vekili olduğu, aynı şirkette teknisyen olarak görev yapan inceleme dışı sanık ... ile iş güvenliği sorumlusu olan katılan ...'in 07.09.2019 günü elektrik tellerini yenileme ve yükseltme çalışması yaptıkları, katılanın dikilen yeni direğe teli aktarmak için eski direğe çıktığı esnada direğin kırılması nedeniyle direkle birlikte yüksekten toprak zemine düşerek duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olacak, hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyen kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı iş kazasının meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan beraat hükmü kurulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın, katılanın güvenliği açısından, kaza mahallinde çalışma yapılır iken sepetli vinç aracı temin etmesi, çalışmaların sepetli vinç kullanılarak yapılması yönünde gerekli tedbirleri alması ve ahşap direklerin mukavemet ve kullanım ömrünü gözeterek katılan ile diğer çalışanlara sepetli vinç olmaksızın direkler üzerinde çalışma yapılmaması yönünde gerekli uyarılarda bulunması gerektiği halde, belirtilen hususlarda işveren sıfatı ile üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği anlaşılmakla iş kazasının meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1 ve 89/2. maddelerindeki taksirle yaralama suçundan yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2024/4034, K. 2026/4723, T. 06.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2024-4034-e-2026-4723-k-996377132091