Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/16562 E. 2026/4346 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/504 E., 2022/315 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan mükerrir olduğu, 5607 sayılı Kanun'un 5/3. maddesi gereği hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacağı cihetle, sanığa etkin pişmanlık ihtaratı yapılmaması bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/ 10... /10-son maddeleri uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesi gereğince artırım yapılması ve belirlenen ceza üzerinden 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesinde (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin “3/23." maddesi olarak değiştirildiği gözetilerek) düzenlenen değer azlığı indiriminin uygulanması gerekirken, uygulama sırasında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak, 1.Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına ilişkin yapılan uyarlama yargılama sonucu verilen ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2021 tarihli ve 2020/448 Esas, 2021/149 Karar sayılı kararında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığının anlaşılmasına karşın, hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3.Sanık hakkında hem hapis, hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; hükümden tekerrüre ilişkin bendin çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında mevcut ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/458 Esas, 2014/933 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezasına (uyarlama sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/448 Esas, 2021/149 Karar sayılı 6 ay 20 gün erteli hapis ve 20 TL adli para cezası) mahkûmiyetine ilişkin ilâmının tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına," ifadesinin eklenmesi, hükmün takdiri indirime ilişkin bendinde yer alan "62." ibaresinin çıkartılarak yerine "62/1." ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2026 tarihinde karar verildi.