Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/7365 E. 2026/3552 K.

KANUN YARARINA BOZMA

Silahla tehdit suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2 ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2025 tarihli ve 2023/415 Esas, 2025/147 Karar sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 04.12.2025 gün ve 94660652-105-34-19343-2025-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.12.2025 gün ve 2025/147698 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE; 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 5237 sayılı Kanun'un "Hapis cezasının ertelenmesi" başlıklı 51 inci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; "(1) İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. ..." şeklinde düzenlenmiştir.

Belirtilen kanuni düzenleme uyarınca yalnızca iki yıl veya daha az süreli hapis cezalarının ertelenmesi mümkündür.

Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen hükümlü hakkında tayin olunan hapis cezasının süresi iki yıldan fazla olduğundan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2025 tarihli ve 2023/415 esas, 2025/147 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca aleyhe sonuç doğurmamak koşuluyla gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.