Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/1186 E. 2026/3804 K. – Nitelikli Tehdit

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2361 E., 2024/2572 K. SUÇ : Nitelikli tehdit HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak kurulanmahkûmiyet hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2020/1432 Esas, 2021/2585 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.07.2024 tarihli ve 2022/2361 Esas, 2024/2572 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine ve duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 29/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'nın Temyiz İstemi Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, müştekinin bıçakla saldırması nedeniyle saldırıyı def etmek amacıyla jopu eline aldığına, tehdit kastının bulunmadığına, kaldı ki mağdurun bıçakla kendisini yaraladığına, kabule göre de, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına, alt sınırdan ceza tayinine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Olay günü sanık ...'nın kendisine ait aracı kaldırım kenarına park ederek markete gittiği, mağdur ...'ın ise aracı ile dönüş yapmak istediği ancak sanığa ait park halindeki aracın engel olması nedeniyle dönüş yapamayıp kornoya bastığı, sanık ...'ın marketten gelerek aracını ileri aldığı, buna rağmen mağdur ...'ın yine dönüş yapamaması sebebiyle taraflar arasında münakaşa çıktığı, mağdurun kendisine ait araçtan bıçak alıp sanığın aracının yanına gelerek sanığı elinden yaraladıktan sonra aracına döndüğü, sanığın da eline aldığı jop ile mağdura ait aracın camına vurarak, ''İn aşağı, seni öldüreceğim.'' diyerek tehdit ettiği olayda; sanık ...'ın kendisine yönelen haksız saldırıyı, saldırıyla orantılı bir şekilde defetme zorunluluğunda bulunup bulunmadığı, bu sınırı olay anındaki koşullar birlikte değerlendirilerek mazur görülebilecek bir heyecan, korku ve telaşla aşıp aşmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 25/1. ve 27/2. maddelerinde düzenlenen meşru savunma veya meşru savunmada bulunurken sınırın aşılması müesseselerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Kabule göre de, Sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alındığında, haksız tahrik nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca azami hadden indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 1/4 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini nedeniyle, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ...'nın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,04.05.2026 tarihinde karar verildi.