Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12967 E. 2024/1020 K. – Birden Fazla

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/621 E., 2015/89 K. SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Isparta 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2013 tarihli ve 2012/635 Esas, 2013/293 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının birinci cümlesinin (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresi belirlendiği ve bu kararın 19.04.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 2. Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2014 tarihli ve 2014/374 Esas, 2014/233 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 19.04.2014 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adi para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek anılan kararın 10.10.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbar edilmiştir. 3. İhbar üzerine Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/621 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların Temyiz Sebepleri 1. Haklarında erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Mağdurun şikayetinden vazgeçtiğine ve düşme kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mağdur ile sanıkların babası arasında husumet olduğu, bu husumet sonrasında mağdurun sanıkların babasına tazminat davası açıp kazandığı, her iki sanığın 24.02.2012 günü mağdurun çalıştığı iş yerine gittikleri ve "bu parayı alırsan gözünü kör ederiz, burada iş yerindesin, burada yapmam ama seni dışarıda bulurum, bu paradan vazgeçeceksin, parayı sana yedirmezler." diyerek her iki sanığın birlikte mağduru tehdit ettikleri olay maddi vakıa olarak kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci madde yollamasıyla 106/2-a kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu, sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106/2 nci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.10.2015 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2015 tarihli ve 2014/621 Esas, 2015/89 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.