Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/14378 E. 2013/10902 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/14378
Karar No
2013/10902
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme, kasten yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığında suç yerinin ve yakınan ...’a karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlal ve mala zarar verme suçlarının tarihi olan 23/10/2005 tarihinin yazılmaması yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir. Yakınan ...’ya karşı işlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCKnın 143. maddesi ile cezadan artırım yapılmasına rağmen indirim yapıldığının belirtilmesi, yakınan ...’ya karşı işlenen işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesi yerine aynı kanunun 116/4 olarak gösterilmesi ve suç birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği halde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması, sanık ...'nun Ankara 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/979 Esas, 2004/1712 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58 maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından, yakınan ... ya karşı işlenen hırsızlık suçunda hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 35. maddesinin 143. maddesinden önce uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. I-Sanık ... hakkında yakınan ...’ya karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hiikümlerin incelenmesinde; ./.. -2- Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafindan işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 2-) Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “1/2 oranında” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ve “yargılama giderinin sanıklardan 1/2 oranında alınmasına” ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fikrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” ve “Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında yakınan ...’a karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve yakınan ...’ya karşı işlenen hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; ./.. -3- Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanık savunmanının esas hakkındaki savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteminin 5237 sayılı Yasanın 51. ve 62. maddelerini de kapsadığı gözetilmeden; sanığın yakınanlara karşı işlediği hırsızlık suçlarında TCK’nın 51. maddesi, sanığın yakınan ...’a karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarında da TCK’nın 62. maddesi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, 2-) Suçların niteliği, cezaların türü ve süresinc göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fikraları gereği sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, 3-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyırnlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/14378, K. 2013/10902, T. 06.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-14378-e-2013-10902-k-5f21a12317a7