Yargıtay · 5. Hukuk Dairesi
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2025/18107 E. 2026/10132 K. – Hakimin Müdaha
Konu: Hakimin Müdahalesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/18107
- Karar No
- 2026/10132
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakimin Müdahalesi
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/379 Esas, 2025/2616 Karar KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar İLK DERECE MAHKEMESİ : Menderes 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/61 Esas, 2022/1353 Karar
Taraflar arasındaki hakimin müdahalesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkili olan ... Sitesi C Blok 13 numaralı dairede ikamet ettiğini, davalının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) ve site yönetim planına aykırı olarak bağımsız bölümünde evcil hayvanı olan köpeğini beslediğini, yönetim planında site içerisinde evcil hayvan barındırmanın, beslemenin ve bulundurmanın açıkça yasaklandığını, site sakinlerinin bu durumdan hayli rahatsız olduklarını ve bu nedenle devamlı problem yaşandığını bu nedele davalının evcil hayvanının tahliye edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tahliyesi istenen köpeğin saldırgan davranışının bulunmadığı, koku ya da kirlilik gibi ortak alanlara bir rahatsızlık vermediği, davacı tanığı beyanında bahsi geçen gürültünün de ortak yaşam için katlanılması gereken çocuk gürültüsü, yemek kokusu vs gibi zaruri yükümlülüklerden olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; site yönetim planında yer alan 1 numaralı kararda Sitenin ortak kullanım alanlarında ve bağımsız bölümlerinde (tamamında) evcil hayvan beslemek, bulundurmak, barındırmak yasaktır. düzenlemesi ve yine aynı yönetim planının 3 numaralı kararında da Site içerisinde (ortak kullanım alanlarında) evcil hayvan gezdirmek yasaktır. düzenlemesinin yer aldığını, yönetim planının site sakinlerinin bilgisine sunulduğu gibi her site sakininin de site yönetim planını bilerek ve kabul ederek sitede yaşamını sürdürdüğünü, davalı tarafın site yönetim planına aykırı bir şekilde evcil hayvan beslemesi hususunda 21.12.2021 tarihinde davalı yana evcil hayvan yasağına uygun hareket etmesi için 15 günlük süre verildiği ihtar edilmiş olup tutanağın davalı yana 22.12.2021 tarihinde teslim edildiğini, ihtarlara rağmen davalı tarafın evcil hayvan beslemek konusunda ısrarcı davranmış olduğunu, alınan bilirkişi raporu ile karşı komşuya zarar verecek alerjen madde bulaştırabileceği yönünde herhangi bir bulgu tespit edilmediğini, rahatsızlık vermesinin mümkün olmadığı ifade edilmişse de salt olarak yönetim planına aykırı olduğunu, mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Kat mülkiyetli ana taşınmazın tapu kütüğünde tescilli olan yönetim planının 40/f maddesinde Bağımsız bölümleriyle eklentilerinde ve ortak yerlerde kedi, köpek ve kümes hayvanları gibi hayvanları barındıramazlar, besleyemezler. hükmünün bulunduğu, yönetim planının bu maddesinin 634 sayılı Kanun'un 28/1 maddesi gereğince bütün kat maliklerin bağlayan sözleşme hükmünde olduğu, köpek beslemenin yönetim planında yasaklanmış olduğu dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinin doğru görülmediği belirtilerek davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya dayanak olan yönetim planındaki düzenlemenin uluslararası sözleşmelere, Anayasaya ve temel hak ve özgürlüklere aykırı olduğunu, dava konusu edilen evcil hayvanın herhangi bir zarar veya tehlikesi olmadığı halde tahliyesinin talep edilmesinin kötüniyetli olduğunu belirterek ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yönetim planına aykırı davranış nedeniyle hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.
2. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
01.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.