Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/9653 E. 2026/7147 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/261 Esas, 2025/474 Karar SUÇ : Görevi kötüye kullanma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen kararın 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2021 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak farklı uygulama ile sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ilişkin verilen kararın katılanlar ve sanık müdafii tarafından temyizi sonrası Dairemizin 10.12.2024 tarihli ilamı ile bozulmasına ve dava dosyasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine duruşmalı olarak yapılan yargılama neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 06.03.2025 tarihli ve 2025/261 Esas, 2025/474 sayılı Kararı ile sanığın görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğuna, 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığa atılı suç yönünden objektif cezalandırma şartının gerçekleşmediğine, katılanların da dava konusu kararı temyiz etmek istemediklerine, tanık Cihan'ın beyanlarının dikkate alınmadığına, belirtilen nedenlerle kararın sanık lehine bozulması istemine ilişkindir. Katılanların Temyiz İstemleri Sanığın görevi kötüye kullanma suçunu kasten işlediğine, ihmali davranıştan söz edilemeyeceğine, maddi zararlarının bulunduğu gözetilerek sanığın üst hadden cezalandırılması gerekirken hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/1-2-3. madde ve fıkraları gereği hak yoksunlukları uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında bu bentteki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanması yerine aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılanların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin 4. bendinde yer alan "TCK 53/1" ibaresinin "TCK 53/1-e" şeklinde değiştirilmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi gereği Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2026 tarihinde karar verildi.