Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/1471 E. 2026/10066 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1899 Esas, 2021/1740 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin 07.01.2021 tarihli ve 2018/255 Esas, 2021/7 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1, 43/2 ve 52/2, 4. maddeleri gereğince ayrı ayrı 6 yıl hapis ve 6000 gün karşılığı 120.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/1899 Esas, 2021/1740 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanık ...'in, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'in Temyiz İstemi Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, dosya kapsamında kesin ve inandırıcı delil bulunmamasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sair hususlara yöneliktir. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, suçtan zarar görenlerle sanık arasında ticari ilişki bulunup icra takiplerinin buna ilişkin olduğuna, dosya kapsamında kesin ve somut bir delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında usul ve yasaya aykırı şekilde mahkumiyet kararı verildiğine ve sair hususlara yöneliktir.

Sanık ... ve ... Müdafiinin Temyiz İstemi Suçtan zarar görenlerin sayısının fazla olmasının suçun işlendiğine gerekçe olarak kabul edildiğine ancak suçtan zarar görenlerin beyanlarının çelişkili olduğuna "Şüpheden sanık yararlanır." ilkesine aykırı olarak mahkumiyet hükümleri kurulduğuna, sanıkların lehine olan delillerin dikkate alınmadığına, temel cezaların teşdiden belirlenmesinin ve takdiri indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara yöneliktir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1) Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden UYAP'tan temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın 13.11.2021 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 64/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden Her ne kadar sanıkların cezalarında "birden fazla kişiye karşı farklı zamanlarda birden fazla kez işledikleri" gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1-2 maddesi gereğince arttırım yapılmış ise de Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.04.2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, bu itibarla 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmemiş ise de aynı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmiş olması karşısında bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz talebi bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ...'in ve sanıklar ... ile ... müdafiinin temyiz itirazları yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR 1. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303/1-a maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 64... sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının ölüm nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 2. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle hükümlerde sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Gördes Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2026 tarihinde karar verildi.