Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4412 E. 2026/5878 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/17 Esas, 2023/1177 Karar SUÇLAR : Tefecilik, kişilerin hüzur ve sükûnunu bozma HÜKÜMLER : Sanıklardan ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyetine, kişilerin huzur ve sukununu bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına, ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine EK KARAR : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen, mahkumiyet hükmünün kaldırılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223. maddesi kapsamında bir hüküm olmadığından söz konusu karara yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan hüküm ile temyiz isteminin reddine dair ek Kararın temyiz edilebilir olduğu, katılanlar .... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek Kararı, müdafiinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2022 tarihli ve 2021/293 Esas, 2022/1404 sayılı Kararı ile sanıkların tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine, sanık ...'ın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123/1 ve 29/1. maddeleri uyarınca 2 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 31.05.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/1177 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmünün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 241/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Katılanlar ... ve .... vekilinin 07.06.2023 tarihli temyiz dilekçesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/17 Esas, 2023/1177 sayılı ek Kararı ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz talebi, 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince hükmün kesin nitelikte olduğundan bahisle reddedilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Tanık ...'nun istinaf aşamasında dinlenmediğine, sanık savunmalarının aksini kanıtlar delil bulunmadığına, beraati gerektiğine ilişkindir. Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Ek kararın kaldırılarak sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen kararın temyizen incelenmesi gerektiğine, sanıklar iştirak halinde hareket ederek atılı suçu işlediklerine, katılan ...'e tehdit ile imzalatılan senedin tahsili için sanık ... tarafından icra takibi başlatıldığına, ...'e ait aracın devrinin sanık ...'ya verildiğine, diğer sanıkla birlikte hareket ettiğine, atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi kararına yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine dair ek Karar yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-9. maddesinde yer verilen; "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar"ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. 2. Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmünün kaldırılarak mahkumiyetine dair karar yönünden Yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği anlaşılan sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin ve adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması diğer taraftan 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar, aynı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, sanığın suç kastındaki yoğunluk ve suça konu miktar, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı gözetilerek ilgili kanun maddesindeki temel hapis cezasının hak, nesafet ve cezanın bireyselleştirilmesi ölçütlerine uygun bir şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunmuştur. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen hususlar dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR 1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle katılanlar ... ve ... vekilinin sanık ... hakkında kişilerin hüzur ve sukununu bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle ek Kararda hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 3. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince verilen kararda, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen hususlar dışında hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.04.2026 tarihinde karar verildi.