Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/6266 E. 2026/4152 K. – Nitelikli Yağma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1482 E., 2024/1711 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık tarafından sunulan temyiz dilekçesinde temyiz nedeni bulunmadığı anlaşılmıştır.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık ve müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2019/383 Esas, 2021/219 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 62/1, 53, 58... . maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsubuna karar verilmiştir.

B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin, 28.05.2024 tarihli ve 2023/1482 Esas, 2024/1711 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun "Adli sicil kaydına göre 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve Türk Ceza Kanunu'nun 58/7. maddeleri gereğince, tekerrür uygulamasında alt tekerrür içermesi nedeniyle ikinci kez mükerrer olduğu anlaşılan sanık hakkında Muratlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2019 tarihinde kesinleşmiş 2019/123 esas, 2019/448 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesi gerekirken, aynı yer 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/67 esas, 2018/348 karar sayılı ilamı esas alınarak sanığın mükerrirliğine karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe istinaf bulunmadığından hukuka aykırılığın düzeltilmesi nedeni yapılmamıştır." eleştirisi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Dosyasının temyiz edilmek üzere Yargıtay ilgili ceza dairesine gönderilmesi istemine ilişkindir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurun sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini, sanığa kızgınlıkla iftira attığını beyan ettiğine, buna rağmen mahkemenin mağdurun iftira suçunu işlediğini görmezden gelerek sanığın cezalandırıldığına, dava konusu olayda tek delil niteliğini taşıyan mağdurun mahkeme huzurunda hazırlık aşamasındaki beyanında yalan söylediğini ayrıca ve açıkça beyan etmiş olduğuna, mağdurun bu yöndeki beyanını sonuçlayan iradesinin sakatlandığına dair herhangi bir veri yahut delilin aşamalarda dosyaya yansımamış olduğuna, sanığın savunması ve müştekinin arta kalan beyanından aralarında hukuki bir alacak ilişkisinin bulunduğu, bu kapsamda mağdurun sanıktan sadır olan ve tehdit ya da cebir içeren bir eylem veya söyleme maruz kalmaksızın bir miktar parayı sanığa vermesinden ibaret olayda yağma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, zira mağdurun sanığa para vermekten ibaret eyleminde iradesinin sanık tarafından tehdit veya cebir kullanılarak tahakküm altına alınmadığına bu hale ve oluşa göre sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ancak; Sanığın silah tehdidiyle mağdurdan 600,00 TL aldığı olayda, suç tarihi olan 21.12.2022 itibariyle suça konu paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca indirim uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR A. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 16.07.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde, 17.07.2024 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,12.05.2026 tarihinde karar verildi.