Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2025/2629 E. 2026/8664 K. – Zimmet
Konu: Zimmet
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/2629
- Karar No
- 2026/8664
- Karar Tarihi
- Konu
- Zimmet
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/20 Esas, 2015/38 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : Sanıklardan ... hakkında zimmet, Hayri hakkında değişen suç vasfına göre denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, düzeltilerek onama
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1)Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre denetim görevinin ihmali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık ...'ın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eylemine uyan denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 251/2. maddesinde öngörülen cezanıın üst sınırları itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde yazılı 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, 30.12.2005 olan suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 2)Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 247/1 ve 43/1. maddeleri uyarınca belirlenen "7 yıl 6 ay" hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında hesap hatası sonucu "6 yıl 3 ay" yerine, "5 yıl 15 ay" hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hâk ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince belirlenen hak yoksunluğu süresi hükümde belirtilen cezanın yarısı oranında takdir edilmesine rağmen hesap hatası yapılarak sürenin fazla belirlenmesi, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Kanuna aykırı, sanığın, O yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 10.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.