Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/12331 E. 2026/6174 K. – İhmali Davranışl

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1602 Esas, 2024/990 Karar SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2021/555 Esas, 2023/226 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2 ve 50. maddeleri uyarınca 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.04.2024 tarihli ve 2023/1602 Esas, 2024/990 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılana ait birçok işe avukat olarak baktığı halde kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığına, suç işleme kastı bulunsa idi bu kadar işe ücret almadan bakmayacağına, katılanın kendisini daha önce azlettiğine ve masraf vermediğine, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın adli sicil kaydında yer alan Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/219 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca ele alınması hususunda mahallinde her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3 ve 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi, Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmolunan sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmolunurken yasaklılık süresinin "120 gün" yerine "4 ay" olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılıkların Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesine ait hüküm fıkrasının (A-4) numaralı bendinde yer alan "4 ay hapis cezasının" ibaresinden sonra gelmek üzere "120 tam gün karşılığı olarak" ibaresinin hüküm fıkrasına eklenmesine, (A-7) numaralı bendinde yer alan "4 ay" ibaresinin "120 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,28.04.2026 tarihinde karar verildi.