Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/6788 E. 2026/6841 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/97 Esas, 2019/90 Karar SUÇLAR : Zimmet, özel belgede sahtecilik HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi (sanık ... hakkında zimmet suçundan), hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (sanık ... Hanifi hakkında zimmet suçundan), hükmün açıklanmasının geri bırakılması (sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 499 sayılı Kanun ile eklenen geçici madde 6/2-b hükmü gereği aynı Kanun'un 231/12. maddesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte olan haline göre itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek sanığın bu karara yönelik talebinin itiraz mahiyetinde kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları,”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ve incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin reddine karar vermek gerektiği anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/121 Esas, 2019/46 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine hükmolunmuştur. B. İstinaf Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 13.11.2019 tarihli ve 2019/97 Esas, 2019/90 sayılı Kararı ile katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanık hakkındaki beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile zimmet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR 1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen hükme yönelik temyiz istemi yönünden, dava dosyasının Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, sanık ...'nın hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararına ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi gereği, ek Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin Kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2026 tarihinde karar verildi.