Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/4980 E. 2026/5852 K. – Zimmet

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/3041 Esas, 2022/5 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM: İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi EK KARAR : İlk Derece Mahkemesince sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin ve ek Kararın temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Tebliğnamede görüş bildirilen, İlk Derece Mahkemesince nitelikli dolandırıcılık ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz taleplerinin reddine dair 11.02.2022 tarihli ek Karara ilişkin temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmıştır. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre sanıklara isnat olunan zimmet suçundan doğrudan zarar görmeyen ... ile SGK Başkanlığının kamu davalarına katılma ve temyiz haklarının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir. İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz edilebilir olduğu, katılanlar Hazine ile ... vekillerinin ve sanık ... müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli ve 2020/448 Esas, 2021/541 sayılı Kararı ile sanıklardan ..., ..., ... ve ...'ın atılı suçtan ayrı ayrı beraatlerine, ...'ün ise zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına, 53/5. maddesi uyarınca 1 yıl süreyle memuriyet hak ve yetkisini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Katılanlar vekilleri ile sanık ... müdafiinin istinaf talepleri üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 05.01.2022 tarihli ve 2021/3041 Esas, 2022/5 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, haklarında karar verilmesi sehven unutulan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının ise 11.01.2022 tarihli ek Karar ile esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılanlar Hazine ile ... Vekillerinin Temyiz İstemi Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerinin hatalı olduğuna, mahkemenin delilleri değerlendirmede yanılgıya düştüğüne, dosya kapsamında sanıkların zimmet suçunu işlediğine dair yeterli ve inandırıcı delil bulunduğu halde beraat kararları verilmesinin ve istinaf mahkemesinin bu beraat kararlarına karşı yapılan başvuruları esastan reddetmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Sigorta primlerinin kooperatiften değil, sanığın şahsi hesabından tahsil edilmesi nedeniyle SGK Başkanlığının veya kooperatifin herhangi bir zararının olmadığına, kooperatif başkanının çalışan olarak gösterilmesinin SGK genelgelerine uygun olduğuna, İlişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair 11.01.2022 tarihli ek Karar yönünden Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararı yönünden Suç tarihinde S.S. ... Köyü Sulama Kooperatifi başkanı olan sanığın, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'na aykırı olarak 05.09.2007-20.10.2011 tarihleri arasında kendisini kooperatif çalışanı olarak göstermek suretiyle emekliliğe hak kazandığı ve 31.01.2011-31.10.2011 tarihleri arasında işçilik ücreti olarak ödenen toplam 10.182,11 TL'nin sanığın uhdesinde olduğu iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın aşamalardaki savunmalarında kooperatif işlerini yapacak işçi bulamadığını, işçinin yapması gereken işleri kendisinin yaptığını, suç kastının olmadığını savunması karşısında; kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporuna göre sigorta primlerinin sanıktan tahsil edildiği, SGK Başkanlığından gelen 24.04.2019 tarihli yazıya göre ise kooperatif başkanları ile kooperatifin yönetim ve denetim kurullarına seçilenlerin bu görevleri haricinde üçüncü şahısların yapabilecekleri işleri yapmaları karşılığında ücret alabilecekleri ve sigortalı sayılabilecekleri nazara alındığında, sanığın savunmasında ileri sürdüğü üzere kooperatif için başkanlık görevinin gerektirdikleri haricinde yaptığı işler bulunup bulunmadığının, kooperatifin faaliyet alanı itibariyle bir işçiye gereksinim olup olmadığının, kooperatifte çalışan başkaca işçi veya işçilerin bulunup bulunmadığının, sanığın kooperatiften yargılamaya konu işçilik ücreti haricinde herhangi bir ad altında ücret alıp almadığının, almış ise bu paranın kooperatif için harcanıp harcanmadığının araştırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (d) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl süreyle ve sadece memuriyet hak ve yetkisinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi suretiyle sınırlı uygulama yapılmasının aleyhe istinaf bulunmadığından eleştiri konusu yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR 1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle SGK ve ... vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE, 2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen 11.01.2022 tarihli ek Kararda katılanlar Hazine ile ... vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 3. Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince verilen Kararda sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden kararın, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.