Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2026/1924 E. 2026/6776 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1737 E., 2021/877 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 16. Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/178 E., 2019/520 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olmak HÜKÜM : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanun’un 5, TCK’nın 62/1, 53/1-2-3, 58/7-9 ve 63. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemesine verilen mahkûmiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Tevdii İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2025 tarihli ve 2022/39519 esas, 2025/29400 sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2026 tarihli ve KD-2021/102663 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu özetle; dosyanın özelliğine göre, taraf teşkilinin eksik yapılması veya sair nedenlerle tarafların istinaf istemlerinin ayrı ayrı değerlendirilerek birden fazla karar ile istinaf kanun yolunun sonuçlandırılabilmesi mümkün haller bulunmakta ise de, somut olayda tek hüküm mevcut olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.10.1984 tarih ve 320 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanık hakkında verilen hükmün bir bütün olduğu, bu hükme karşı kanun yollarına başvurulduğunda bir bütün olarak incelenmesi gerektiği, başvuranların bir kısmının başvurusu gözetilmeden yapılan incelemenin, bir bütün olan hükmün kısmen ya da tamamen kesinleşmesine imkan tanımadığı gibi aynı hükme ilişkin istinaf değerlendirmesinin birden fazla karar ile yapılması halinin de temyiz incelemesinde taraf teşkili ve temyiz kapsamının belirlenmesinde sorunlara yol açabileceği, sanığın başvurusu dikkate alınmadan verilmiş istinaf kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, “sanığın istinaf dilekçelerinde belirttiği gerekçeler yönünden de inceleme yapılarak istinaf talebi hakkında bir karar verilmesini teminen dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE” karar verilmesi gerektiği belirtilerek 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesi uyarınca itiraz yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE 02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirilip, önceki kararda değişiklik yapılmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı, konunun Yargıtay Ceza Genel Kurulunca sonuca bağlanmasının daha uygun olacağı anlaşıldığından dairemizce verilen tevdii kararında isabetsizlik görülmemekle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 23.12.2025 tarihli ve 2022/39519 esas, 2025/29400 karar sayılı tevdii kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.