Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/4160 E. 2024/11594 K. – Silahlı Terör

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/339 E., 2020/101 K. SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kütahya 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2019 tarih ve 2017/576 Esas, 2019/9 sayılı Kararı ile sanık hakkında Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 221/4, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir. 2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.01.2020 tarih ve 2019/339 Esas ve 2020/101 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bentleri uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı vermiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri; 1.Denetimli serbestlik tedbirine dair hükmün hakkaniyete ve hukuka aykırı olduğuna ve, 2.Dilekçede belirtilen sair nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın etkin pişmanlık olarak değerlendirilen beyanları itibariyle eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Hakkında herhangi bir soruşturma başlanılmadan önce kendiliğinden Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı'na başvurarak örgüt hiyerarşisi içerisindeki konumu ve örgütte geçirdiği süre ile uyumlu şekilde örgütün yapısı ve işleyişi ile ilgili olarak örgüt üyeleri, örgüt üyelerinin örgüt içerisindeki görev ve sorumlulukları, örgütün çalışma yöntemi, örgüt içerisindeki iş bölümü, örgüt şeması hakkında önemli bilgiler vermesi ve FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmak konusundaki talebi de göz önüne alınarak TCK'nın 221/2 nci maddesi gereğince sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri çerçevesinde ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Dosyaya yansıyan eylemleri ile sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün hiyerarşik yapısına organik bağla katılıp süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluluk arz eden faaliyetlerde bulunmak suretiyle anılan örgütün üyesi olduğuna ve silahlı terör örgütüne üye olma suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre 24.02.2021 tarihinde kendiliğinden kolluğa gelerek ifadesinin alındığı belirtilen, aşamalarda örgüt hakkında faydalı ve samimi bilgiler veren sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan hükümde kolluk birimine kendiliğinden giderek etkin pişmanlıkta bulunduğu kabul edilen sanık hakkında TCK 221/4-1 inci cümle maddesi ve CMK'nın 221/4-a maddeleri gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 23.01.2020 tarih ve 2019/339 Esas ve 2020/101 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereği hüküm fıkrasındaki "TCK 221/2" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK'nın 221/4-1 nci cümle ve CMK'nun 223/4-a" ibaresinin yazılması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kütahya 2 Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.