Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2022/10449 E. 2024/3483 K. – Terör Örgütü

Konu: Terör Örgütü Propagandası Yapmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2022/10449
Karar No
2024/3483
Karar Tarihi
Konu
Terör Örgütü Propagandası Yapmak

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/59 E., 2019/63 K. SUÇ : Terör örgütü propagandası yapmak HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/73 Esas, 2019/197 sayılı Kararı ile terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu'nun 7 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı fıkranın ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/63 sayılı Kararıyla sanık hakkındaki hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.01.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Paylaşımların müsnet suçun oluşması için yeterli olmadığına, 3.Paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında olduğuna, 4.Sanık hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 5.Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebeplerine ve sair hususlara, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada terör örgütü propagandası yapmak suçundan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında TCK'nın 63 üncü maddesi gereği gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verilmemesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden düzeltme nedeni yapılmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1.İddianamede talep edilmediği ve esas hakkında mütalaada da belirtilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanması suretiyle, CMK’nın 226 ncı maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması, 2.Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan hüküm kurulurken belirlenen cezada 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapıldığı sırada sonuç cezanın "1 yıl 16 ay 3 gün" yerine ''2 yıl 4 ay 3 gün" olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/59 Esas, 2019/63 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hakkari 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2022/10449, K. 2024/3483, T. 07.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2022-10449-e-2024-3483-k-6bc731806794