Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/20144 E. 2024/79 K.

Mahkemesi :Ceza Dairesi Suç : Terör örgütü propagandası yapmak Hüküm : İstinaf başvurusunun esastan reddine İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kesin kararın; 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 ncu maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyize tabi hale gediği, anılan Kanun'a eklenen geçici 5 nci maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içerisinde temyiz talebinde bulunulduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli 2017/599 Esas, 2018/253 sayılı Kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan 3713 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli 2018/1026 Esas, 2019/881 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 14.11.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin hükme karşı temyiz sebepleri özetle; 1-Söz konusu paylaşımların ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, 2-Zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına, 3-Müvekkili hakkında TCK 62. maddesinin uygulanmamasının gerekçesiz olduğuna, 4-CMK 231/5 ve TCK 51 hükümlerinin yetersiz ve yasal olmayan gerekçelerle uygulanmadığına ve sair sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapmak suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tüm dosya kapsamına göre; terör örgütü propagandası yapmak suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre terör örgütü propagandası yapmak suçundan verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak; 1-Takdiri indirim nedeni olarak; failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failinin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususların göz önünde bulundurulması gerektiği gözetilerek, dava tarihi itibarıyla herhangi bir sabıkası bulunmayan ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında, kurumun lehe uygulanma kriterlerinden biri olan "cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkisi" ifadesine yanlış anlam yüklenerek, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmaması; 2-Sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden belirlenmesine rağmen ve ayrıca suç ve karar tarihleri itibariyle adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan, yine dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı da tespit edilemeyen sanık hakkında “Sanığın suç kastının yoğunluğu dikkate alınarak bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılmadığı” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesine göre hapis cezasının ertelenmesi uygulamasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi'nin 25.06.2019 tarihli 2018/1026 Esas, 2019/881 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.