Yargıtay · 3. Ceza Dairesi

Yargıtay 3. Ceza Dairesi 2021/11014 E. 2024/578 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
3. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11014
Karar No
2024/578
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/167 E., 2021/235 K. SUÇ : Devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, mala zarar verme, kasten öldürmeye teşebbüs etme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.03.2020 tarihli ve 2017/577 Esas, 2020/138 sayılı kararı ile sanık hakkında devletin birliğini ve ülkenin bütünlüğünü bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 302, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca; kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan 24 kez, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-a-c-g, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 35/2, 62, 53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151/1-a, 151/2-a, 43, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, 5237 sayılı Kanun'un 62, 53, 58/9, 63 üncü maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2021/167 Esas, 2021/235 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf talebinin 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 17.05.2021 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemleri özetle; 1.Usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, 2.Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, 3.Sanığın duruşmada bizzat hazır edilmek istemesine rağmen SEGBİS sistemi ile dinlenildiğine, 4.Temyiz dilekçelerinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve diğer hususlara İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemlerinin Devletin birligini ve ülke bütünlüğü bozma, mala zarar verme ve kasten öldürmeye teşebbüs etme oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE AİHS, Anayasa ve kanunlarımıza göre; hak ve özgürlüklerin asıl, kısıtlamaların istisna olduğu, kısıtlamaların zorunlu hallerde ve kanunla getirilebilindiği bu çerçevede yüzyüzelik ve silahların eşitliği ilkeleri ile adil yargılanma hakkının gereği olarak sanığın yargılandığı mahkemenin huzurunda bizzat savunma yapmak istemesi halinde buna imkan tanınması, SEGBİS ile savunma yapmaya zorlanmaması; savunma hakkı ve yüzyüzelik ilkesinin gereği olduğu gözetilerek, yargılamanın yapıldığı ilden farklı bir yerde tutuklu olan ve her aşamada mahkeme huzurunda savunmasını yapmak isteyen ayrıca bunu temyiz nedeni yapan sanığın savunma hakkını ihlal edecek nitelikte yasal ve yeterli bulunmayan gerekçe ile yargılamanın sanık hazır bulundurulmaksızın SEGBİS yöntemiyle savunması alınıp son sözü sorulmak suretiyle tamamlanıp 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi kapsamında aynı Kanun’un 196 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına muhalefet edilerek savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Sair yönleri incelenmeyen hükmün gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2021/167 Esas, 2021/235 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı, bozma nedeni ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bitlis 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 3. Ceza Dairesi, E. 2021/11014, K. 2024/578, T. 16.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-3-ceza-dairesi-2021-11014-e-2024-578-k-e083e701c5f1