Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/909 E. 2026/6694 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/909
- Karar No
- 2026/6694
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1306 E., 2023/1811 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama
Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli 2019/601 Esas ve 2020/307 Karar sayılı ilâmıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 62, 51/1 maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, yapılan istinaf talebi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 03.03.2022 tarihli ve 2020/1479 Esas, 2022/540 Karar sayılı ilâmıyla hükümlerin bozulmasına karar verilmesi üzerine Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2023 tarihli ve 2022/2 38... /69 Karar sayılı ilâmıyla 5237 sayılı Kanun'un 116/4, 119/1-c, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedildiği ve kazanılmış hak gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği bozma kararından sonra ilgili suçtan verilen cezanın artırıldığı nazara alındığında 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesi hükmüne göre, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyize tabi olduğu anlaşılmakla Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin temyiz isteminin reddine ilişkin 20.10.2023 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin, "takdiri indirim maddelerinin uygulanmamasına, lehe hükümlerin uygulanmamasına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.