Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/493 E. 2026/10357 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2326 E., 2023/1874 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin suçun işlendiği sanayi sitesinde 8 adet giriş kapısı olduğuna, olay yerinde bulunan kan örneklerinin sanıklarla uyuşmadığına, çalındığı iddia edilen eşyaların kendirinde çıkmadığına, sanık ... müdafiinin temyizinin; taraflarının herhangi bir beyanı alınmadan katılma talebi verilmesinin usule aykırı olduğuna, yapılan keşfe ve bilirkişi raporuna karşı söyleyecekleri sorulmayarak savunma haklarının kısıtlandığına ve 5271 sayılı Kanun'un 209. maddesine muhalefet edildiğine, olay sonrası sanıklara ait ev ve iş yerlerinde yapılan aramalarda çalındığı iddia edilen içki ve sigaraların bulunmadığı gibi olay yerindeki kan örneklerinde sanığa ve diğer sanıklara ait herhangi bir kan örneği DNA profilinin çıkmadığının görüldüğüne, dosya içerisinde savunmanın aksine cezalandırılması için yeterli delil bulunamadığına, olay yeri çevresindeki tüm kameraların incelenmesinde sanığın aracının görüntüsünün bulunmadığına ... iş yeri kamerasında saat 22.00 sıralarında vurma kırma seslerinin geldiğine, bu seslerin 3-5 dakika boyunca devam ettiğinin tespit edildiğine, oysa ... isimli iş yeri kamera incelemesinde ... marka aracın giriş çıkış saatlerinin (22:44:42 giriş, 22:45:15 çıkış) hırsızlık anı ile uyuşmadığına söz konusu sanayi sitesine 7 ayrı giriş ve çıkışın bulunduğuna, başka şahıslar tarafından olayın gerçekleştirilme ihtimalinin bulunduğuna, sadece mahkemece şüphe üzerine mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, sanık ... müdafiinin temyizinin; sanık ... atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak net bir delil dosyada bulunmadığına, dosya mevcut görüntülerin tamamının olaya ilişkin olmayıp, sanıkların aynı araç içerisinde bulunduklarına ilişkin olduğuna, sanık ...'ın beyanlarının araştırma görüntü izleme tutanakları ile aynı olduğuna, ancak sanığın hırsızlık eylemini gerçekleştirdiğine dair görüntü, parmak izi ya da olaya karıştığına dair başkaca bir delil bulunmadığına, çalındığı iddia olunan mallardan hiç birisinin sanık elinde tespit edilmediğine sanık ..., arkadaşlarının aracına binmekten başka bir amacı ve hırsızlık eylemi olmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.