Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8042 E. 2026/12111 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/8042
Karar No
2026/12111
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2964 E., 2024/395 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''İlk Derece Mahkemesince kısa kararın verildiği 09/06/2022 tarihli duruşma tutanağı ile kısa karar sonrası yazılan gerekçeli kararın farklı katipler tarafından imzalanmış olmasına karşın farklı katipler olması hususunda herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin gerekçeli kararın yazıldığına, kollukça hazırlanan 13/10/2018 tarihli Araştırma Tutanağında olayın meydana geldiği yer ve civarında yapılan araştırmada olayı gören ya da bilenlerin bulunmadığı ve olay yerini görüntüleyen başkaca güvenlik kamerası olmadığının belirtildiğine, 24/12/2018 tarihli Arama ve El Koyma tutanağında ise açıkça görüleceği üzere suç konusu motosikletin ...'ın ikamet ettiği ve babası ... ...'a ait evde bulunduğuna, sanık aleyhine bir delil bulunmaksızın suç isnadında bulunulduğuna, ... ...'ın görgüye dayalı bir beyanın olmadığına, ... ...'ın oğlu diğer sanık ...'den duyduğu ve öğrendiği beyanı ilgili kolluk kuvvetlerine aktardığına, sanık aleyhindeki tek delilin ...'ın soyut beyanlarının olduğuna, ...'ın beyanlarının suçtan kurtulmaya ve suçu sanığa yükleme amacına yönelik olduğuna, tanık olarak beyanda bulunan ...'ın ...'ın kuzeni olduğuna ve tarafsız beyanda bulunmasının beklenemeyeceğine, tanığın da çelişkili beyanlarda bulunduğuna, kamerada görüntülerindeki şahsın sanık ... olduğu yönünde bir tespit yapılamadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın soruşturmanın başından itibaren istikrarlı olarak atılı suçlamayı kabul etmediğine, sanığın üzerine atılı suçu işlemiş olduğuna yönelik somut, her türlü şüpheden uzak ve kesin bir delil bulunmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık lehine sonuç çıkarılması ve beraatine karar verilmesi gerektiğine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hakkında uzlaşma nedeniyle düşme kararı verilen ...'ın ve tanık ...'ın beyanları, sanığın ...'a kendisine ait motosikletin yedek parçalarını sattığına dair savunması, 24.12.2018 tarihli Arama ve El Koyma Tutanağı ve dosya kapsamı itibariyle Mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/8042, K. 2026/12111, T. 22.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-8042-e-2026-12111-k-2cc9b3a010be