Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8001 E. 2026/12104 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/8001
- Karar No
- 2026/12104
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3262 E., 2024/846 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''Zararı karşılamak istediğine, şikâyetçinin duruşmalara katılmamasından dolayı zararı gideremediğine, zararı karşılamak istediğine, lehine olan hükümler uygulanarak cezasından indirim yapılmasına'', sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanığın suça konu telefonu kendi hakimiyet alanına sokamadığına, hırsızlık suçunun oluşması için çalınan malın, alan şahsın fiilî hakimiyet alanına girmesi gerektiğine, çalınan telefonun marka ve modeline ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadan şikâyetçinin beyan ettiği marka ve modeline göre değer tespiti yaptırıldığına, sanığın zararı gidermek istediğini beyan ettiğine, şikâyetçinin beyanına göre tespit edilen 40.000 TL'nin sanık için hemen bulunacak bir para olmadığına, sanığın başka suçtan dolayı tekrar cezaevine girmiş olmasından dolayı şikâyetçinin zararını gideremediğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar kaldırılarak sanığın beraatine karar verilmesine, aksi halde yeniden karar verilmek üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.