Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/4976 E. 2026/12178 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/809 E., 2025/2302 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri kaldırılarak mahkûmiyet hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; "Müvekkilinin suça konu fiili bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiğine ve suç işleme kastına sahip olduğuna dair dosya kapsamında herhangi bir somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, tanık ...'nın beyanları da dikkate alındığında atılı suçun temyiz dışı sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin tatbik edilmesi gerektiğine", suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; "Müvekkilinin eyleme iştirak ettiğine ve isteyerek katıldığına yönelik suç kastını ortaya koyan doğrudan veya dolaylı hiçbir delilin mevcut olmadığına, savunmaların “suçtan kurtulmaya yönelik” şeklinde soyut bir gerekçeyle reddedildiğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlâl edildiğine, Yargıtay içtihatlarında da belirtildiği üzere; kesin, açık ve içermesiz delillerle kanıtlanamayan dolgu açısından mahkûmiyet hükmü kurulamayacağına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince suça sürüklenen çocukların soruşturma aşamasında zararı giderdiğinden bahisle cezalarından etkin pişmanlık hükümleri kapsamında 5237 sayılı Kanun'un 168/1 maddesi gereği 2/3 oranında indirim uygulanmışsa da, suça konu motosikletin 28.03.2024 tarihli Olay Takdiri ve Kıymet ve Teslim Tutanağına göre tesadüfen bulunduğu, suça sürüklenen çocukların veya temyiz dışı sanığın bizzat yer göstermesi ile bulunmadığı gibi, kovuşturma sırasında suça sürüklenen çocukların şikâyetçinin hesabına ayrı ayrı 2.000 TL ödeyerek kısmî zarar gideriminde bulunduğu, ayrıca şikâyetçinin kısmî iade halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterdiği ve şikâyetçinin 07.11.2024 tarihli celsede "Hesabına ödeme yapıldığını belirttiği ancak 6.000 TL'lik" zararının tamamının karşılandığına yönelik bir beyanda bulunmadığı anlaşılmakla; suça sürüklenen çocukların cezalarından 5237 sayılı Kanun'un 168/2 maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken, aynı Kanun'un 168/1 maddesi gereği 2/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.