Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/170 E. 2026/12268 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/170
Karar No
2026/12268
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1606 E., 2025/2485 K. SUÇA SÜRÜKLENEN SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; sübuta, suça sürüklenen çocukların olay yerinden suça konu köpekle birlikte ayrılmadıklarının sabit olduğunun ve bu durumun kamera kayıtları ile sabit olduğunun, ilk derece mahkemesi karar gerekçesinin de bu şekilde olduğunun dikkate alınması gerektiğine, suça sürüklenen çocukların köpeği sevmek maksadı ile hareket ettiklerinin, hırsızlık suçundan cezalandırılamayacaklarının dikkate alınarak hükmün bozulması gerektiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığından hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; sübuta, suça sürüklenen çocukların olay yerinden suça konu köpekle birlikte ayrılmadıklarının sabit olduğunun ve bu durumun kamera kayıtları ile sabit olduğunun, ilk derece mahkemesi karar gerekçesinin de bu şekilde olduğunun dikkate alınması gerektiğine, suça sürüklenen çocukların bahçe duvarı dışından köpeği sevdiklerinin, hırsızlık kastıyla hareket etmediklerinin dikkate alınarak hükmün bozulması gerektiğine, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığından hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin; sübuta, suça sürüklenen çocuğun olay yerine sonradan tek başına geldiğinin, bahçeye yaklaşmadığının, tek başına olay yerinden uzaklaştığının, köpeğin sonradan teslimi olayında da yer almadığının dikkate alınarak olayla ilgisinin olmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, suça sürüklenen çocuklar belirtilen adresten köpekle beraber ayrılmadıklarından mahkûmiyet kararı verilemeyeceğine, suça sürüklenen çocuğun motosikletinden inmeden sadece arkadaşlarına selam vermesi nedeniyle hırsızlık suçundan cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığından hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi'nin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/170, K. 2026/12268, T. 23.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-170-e-2026-12268-k-e3db30a5fe22