Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5903 E. 2026/11536 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1406 E., 2024/188 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafilerinin dilekçelerinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazların merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık ... (... ...) hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Sanığın konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyetine dair ilk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 31.01.2024 tarihli ve 2023/1406 Esas, 2024/188 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

III- Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin suça konu eşyaları sanık ...'in olduğunu düşünerek arabaya aldıkları, sanık hakkında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadan verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğu, sanık hakkında TCK’nın 168. maddesinin uygulanması gerektiği, sanığın kovuşturma başladıktan sonra fakat hüküm verilmezden önce mağdurun zararının tümünü kendisine ödediği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin sanığın olaydan maddi menfaat elde etmediği, sanık ...'in yolda bulunan eşyaların kendisine ait olduğu beyan etmesi üzerine taşımasına yardım ettiği, eşyaların üçüncü kişiye ait olduğunu bilmediği, katılanın zararının karşılanması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık suçuna karışmadığı, suça karıştığına dair herhangi bir delilin bulunmadığı, beraatine aksi halde lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, sanık ... (... ...) müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık suçuna karışmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair olarak şüpheden başka bir delil bulunmadığı, delilsiz mahkûmiyet olamayacağına" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararlarına yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bulancak 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.