Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4445 E. 2026/9116 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2358 E., 2023/3307 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, ret

Temyiz dilekçesinin kapsamına göre sanık ...'in 28.11.2023 tarihli temyiz dilekçesinin hırsızlık suçuna yönelik olduğu anlaşılmıştır. I. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9. MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.10.2023 tarihli ve 2022/2358 Esas, 2023/3307 Karar sayılı kararı ve cezaevi aracılığıyla kararın sanığa tebliğinin istendiği 31.01.2024 tarihli müzekkereyle de bu hususlara vurgu yapılarak gerekçeli temyiz sebeplerini bildirir dilekçe sunulmaması halinde temyiz talebinin reddolunup kararın kesinleşebileceği ihtarını içerir şekilde karar verildiği, bu kararın ve 31.01.2024 tarihli müzekkerenin sanığa cezaevi aracılığıyla usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanığın 28.11.2023 tarihinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; "Sanığın ekonomik olarak zor durumda bulunması sebebiyle atılı suçu işleyip çok pişman olduğuna, katılanın zararı ile gerekçede kabul edilen zarar arasında çelişki bulunduğuna, değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın zararı gidermek istemesine rağmen ekonomik zorluktan dolayı zararı gideremediğine ve olayın gelişim şekli dikkate alınarak mahkûmiyet kararının sanık lehine kaldırılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.