Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5660 E. 2026/8884 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5660
Karar No
2026/8884
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3199 E., 2024/73 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tâbi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin; ''Atılı suçu işlemediğine, olay yerinden ve pencereden parmak izi incelemesi talep ettiğini, ancak talebi incelenmeden hüküm verildiğine, suçlamaları kabul etmediğine, lehine olan hükümlerin uygulanmasına, epilepsi hastası olup engelli raporu bulunduğuna, kararın bozulmasına, hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğine'' sanık müdafiinin temyiz isteminin; ''Kararın eksik inceleme sonucu alındığına, görüntülerdeki kişinin sanık olduğu yönünde tarafsız bilirkişi raporu alınmadığına, CD çözümleme tutanağının polisler tarafından düzenlendiğine, suça konu eşyaların değerinin az olduğu göz önünde bulundurulduğunda sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma imkanının değerlendirilmediğine, çalındığı iddia edilen eşyaların bir insanın acil ve temel ihtiyacından olması sebebiyle TCK'nın 147. maddesinin uygulanma imkanının mümkün olduğuna, sanığa katılanın zararını gidermek isteyip istemediğinin sorulmadığına, gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olay ve iddiaların sanık aleyhine yorumlanamayacağına, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına karar verilmesine'', o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; ''Katılan tarafın olay sebebiyle uğramış olduğu maddi zararını duruşmada açıkça belirttiğine, sonraki duruşmalara katılımı sağlanan sanığa katılanın maddi zararının açıklanmadığına, maddi zarar gideriminde bulunup bulunmayacağının sorulmadığına, sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden istifade edip etmeyeceği hususunda sanığa imkan tanınmadığına, kararın bozulmasına'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/5660, K. 2026/8884, T. 11.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-5660-e-2026-8884-k-b4999727f473