Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18583 E. 2026/8881 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1437 E., 2022/1862 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyetine yeter somut delilin dosyada mevcut olmadığına, sanık hakkında verilen mahkûmiyet kararının incelenmesine'', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''olayın gerçekleştiği esnada sanığın sakinleştirici maddenin etkisinde olduğundan içinde bulunduğu durumu idrak edemediğine, sağlıklı düşünemez halde şikâyetçiye ait araca binerek arkadaşlarıyla uzaklaştığına, suça konu araca gerçekleştirilen hırsızlık eylemiyle hiçbir alakasının bulunmadığına, araç üzerinde sanığın parmak izinin dahi tespit edilemediğine, sanığın beyanlarının dikkate alınmadığına, şikâyetten vazgeçildiğine, sanığın bahsi geçen olayda dolaylı fail sıfatına dahi haiz olmadığına, haksız ve üzerine atılmış suçtan dolayı hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine, sanığın masumiyetini ispatlamaya olanak verilmeden eksik inceleme sonucu olay yeterince aydınlatılmadan hakkında ceza verildiğine, kararın sanık lehine bozulmasına ve beraat kararı verilmesine'' sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık hakkında mahkûmiyete yeter somut delilin dosyada mevcut olmadığına, dosyada iki sanığın bulunduğuna, bu sanıkların TCK'nın 37. ve 39. maddesi kapsamında sorumlulukları değerlendirilmeden hırsızlanan tek bir mal nedeniyle iki kişiye aynı ceza verilmesinin hukuka uygun olmadığına," ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.